SLIDESHOW / ZAKYNTHOS

ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΙ


Το  μέλι  είναι  ένα  πολυσύνθετο  φυσικό  προϊόν  της  παγκόσμιας  αγροτικής παραγωγής  που  προέρχεται  από  την  μέλισσα.  Είναι  γνωστό  και  συλλέγεται  από  τα αρχαία  χρόνια,  η  κατανάλωσή  του  από  τον  άνθρωπο  έχει  συνδεθεί  με  πλήθος ευεργετικές επιδράσεις στην υγεία και τη μακροζωία, ενώ η οικονομική συμβολή στην αγροτική παραγωγή της χώρας μας, είναι αξιοσημείωτη.  Ως  φυσικό  προϊόν,  κάθε  μέλι,  ακόμα  και  αν  προέρχεται  από  το  ίδιο  μελίσσι, μπορεί να είναι διαφορετικό ως προς τα περιεχόμενα συστατικά ή τις ποσότητες που αυτά  ανιχνεύονται  στο  τελικό  προϊόν.  Η  φυτική  και  γεωγραφική  προέλευση  και  οι συνθήκες ωρίμανσης του μελιού, είναι οι κύριοι παράγοντες που ευθύνονται για τον μεγάλο  αριθμό  συστατικών  του  μελιού  και  κατά  συνέπεια,  για  τις  φυσικοχημικές ιδιότητες που παρουσιάζει το τελικό προϊόν. 
Έτσι, το μέλι μπορεί να περιέχει πλήθος ουσιών από 14 διαφορετικές κατηγορίες συστατικών: σάκχαρα, οργανικά οξέα, νερό, πρωτεϊνες,  αμινοξέα,  βιταμίνες,  μέταλλα  και  ιχνοστοιχεία,  ένζυμα,  φλαβονοειδή, παράγωγα  του  φουρανίου,  πτητικές-αρωματικές  ουσίες,  αλκαλοειδή,  κολλοειδή, γυρεοκκόκους. 
Η ποιότητα και η ποσότητα που κάθε συστατικό από τα παραπάνω βρίσκεται σε ένα μέλι, επηρεάζει όλες τις φυσικές του ιδιότητες: το χρώμα, το άρωμα, τη γεύση, την  τάση  του  για  κρυστάλλωση  ή  για  ζύμωση,  την  πυκνότητα,  το  ιξώδες  και  τη ρευστότητά  του,  την  υγροσκοπικότητα  του,  αλλά  και  την  αντιοξειδωτική  και  την αντιβακτηριδιακή δράση που παρουσιάζει.

         Έναν επιτυχημένο περιεκτικό ορισμό για το μέλι έχει διατυπώσει ο E. F. Phillips τo 1930: το μέλι είναι ένα αρωματικό, γλοιώδες, γλυκό υλικό που προέρχεται από το νέκταρ των φυτών, το οποίο μαζεύουν οι μέλισσες και το μεταβάλλουν για την τροφή τους σε ένα πυκνότερο υγρό και τελικά το αποθηκεύουν στις κηρήθρες τους. Είναι όξινης αντίδρασης, ρευστό στην αρχική μορφή του, αλλά μεταβάλλεται σε κρυσταλλικό όταν μείνει πολύ καιρό. Αποτελείται κυρίως από δύο απλά ζάχαρα, την γλυκόζη (δεξτρόζη) και την φρουκτόζη (λεβουλόζη), με παρουσία κατά περιπτώσεις πιο σύνθετων υδατανθράκων, με επικρατέστερη συνήθως την λεβουλόζη και περιέχει ανόργανες ουσίες, φυτικά χρωστικά υλικά, μερικά ένζυμα και κόκκους γύρεως.

 Η διαύγαση του μελιού: Όταν το μέλι παραμείνει για μία δύο ημέρες μετά τον τρύγο, σε σχετικά ζεστό χώρο ( περίπου 30-35 οC), οι φυσαλίδες αέρος που ενσωματώθηκαν στη   μάζα   του   κατά   την   φυγοκέντριση,   μετακινούνται   προς   την   επιφάνεια σχηματίζοντας στρώμα αφρού. Ο αφρός αποτελείται από γύρη, κερί, σκόνη και άλλα στερεά.   Η   απομάκρυνση   του   αφρού,   γνωστή   σαν   διαύγαση,   είναι   απαραίτητη διαδικασία για να διατηρηθεί το τυπικό χρώμα του μελιού. 
Η έκθεση του μελιού στον αέρα:  Ευνοεί  την  εμφάνιση  σκοτεινότερου  χρωματισμού, λόγω σχηματισμού ταννικού και δεψικού οξέος. 
Η συσκευασία: Το χρώμα των γυάλινων δοχείων συσκευασίας, ο όγκος του μελιού και ο φωτισμός του χώρου αποθήκευσης ή έκθεσης, επηρεάζουν έμμεσα τον χρωματισμό του. 
Η  θέρμανση  του  μελιού:   Η   θέρμανση   του   προϊόντος   σε   οποιοδήποτε   βαθμό επηρεάζει,  μεταξύ  άλλων,  και  το  χρώμα  του.  Η  επίδραση  είναι  ανεπαίσθητη  στις χαμηλές θερμοκρασίες και σημαντική στις υψηλές. Για να περιοριστεί η αλλοίωση του χρώματος,  το  μέλι  πρέπει  να  ζεσταίνεται  σε  χαμηλές θερμοκρασίες,  για  σύντομο διάστημα, σε δοχεία με διπλά τοιχώματα που περιέχουν νερό (μπεν-μαρί) και αμέσως μετά να ψύχεται.
 Όσον  αφορά  στο  χρώμα  του  μελιού  δεν  υπάρχει  ένα  κοινό  λεξιλόγιο,  που  να χρησιμοποιείται σε όλες τις χώρες. Συνήθως μετράται με το χρωματόμετρο του Pfund. Αν και είναι φτηνό και εύκολο στη χρήση, υπάρχει παραλλακτικότητα από όργανο σε όργανο, αλλά και μεταξύ των ατόμων που θα διαβάσουν τις ενδείξεις. Ουσιαστικά, οι ενδείξεις συνδέονται περισσότερο με την οπτική πυκνότητα, παρά με το χρώμα. 
Η   κρυστάλλωση   του   μελιού :Eίναι   μία   από   τις   γνωστότερες   φυσικές   του ιδιότητες. Πρόκειται για μία απόλυτα φυσική ιδιότητα που, θεωρητικά, χαρακτηρίζει όλα   τα   μέλια,   εκτός   από   αυτά   του   πεύκου   και   της   ελάτης.   Οφείλεται   στην συμπύκνωση των μορίων της γλυκόζης, οπότε και δημιουργούνται κρύσταλλοι. 
 

ΑΝΤΙΟΞΕΙΔΩΤΙΚΗ & ΑΝΤΙΒΑΚΤΗΡΙΔΙΑΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΜΕΛΙΟΥ 
Ως   αντιοξειδωτικό   χαρακτηρίζεται   ένα   μόριο   που   έχει   τη   δυνατότητα   να επιβραδύνει    ή    να    αποτρέπει    την   οξείδωση    άλλων    μορίων.    Οι    ουσίες    με αντιοξειδωτική    δράση    παίζουν    σημαντικό    ρόλο    στην    υγεία    του    ανθρώπου προστατεύοντας την υγεία του. Επιστημονικές μελέτες έχουν καταδείξει ότι μειώνουν τον  κίνδυνο  εκδήλωσης  χρόνιων  ασθενειών,  όπως  ο  καρκίνος  και  οι  καρδιακές παθήσεις.  Κύρια  πηγή  φυσικών  αντιοξειδωτικών  αποτελούν  οι  σπόροι  δημητριακών, τα  φρούτα  και  τα  λαχανικά.  
 Το  μέλι  περιέχει  πολλές  ουσίες  με  αντιοξειδωτική  δράση,  όπως  φλαβονοειδή και  άλλα  φαινολικά  συστατικά,  πεπτίδια,  ένζυμα  (π.χ.  καταλάση),  οργανικά  οξέα, μέταλλα  και  ιχνοστοιχεία,  προϊόντα  της  αντίδρασης  Maillard  και  άλλα  ελάσσονα συστατικά  (Gheldof et  al.,  2002).  Η  αντιοξειδωτική  δράση  του  κάθε  μελιού  ποικίλει πολύ  και  εξαρτάται  από  τα  επιμέρους  συστατικά  του.
 26πολλά άλλα φαινολικά παράγωγα μπορούν να καθορίζουν την προέλευση διαφόρων μελιών. 

ΒΙΤΑΜΙΝΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΙΟΥ 
Το μέλι γενικά, δε θεωρείται ιδιαίτερα βιταμινούχο. Οι βιταμίνες που περιέχει και που είναι  κυρίως  του  συμπλέγματος  Β,  αν  και  δε  φτάνουν να  καλύψουν  τις  ημερήσιες ανάγκες   της   διατροφής   ενός   ατόμου.   Γενικά,   η   περιεκτικότητα   του   μελιού   σε βιταμίνες είναι πολύ χαμηλή για να έχει κάποια διατροφική αξία (Πίν. 1.1.7). Όμως η παρουσία  τους  είναι  σημαντική  καθώς  βοηθούν  στην  καλύτερη  απορρόφηση  των σακχάρων από τον ανθρώπινο οργανισμό.



Δημοσίευση σχολίου

Copyright © XΡΥΣΟ ΜΕΛΙ ΖΑΚΥΝΘΟΥ. Designed by John Tsipas