Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016

Ανθοφορίες του διμήνου (Νοεμβρίου--Δεκεμβρίου)


Οι ανθοφορίες που ξεκινούν αυτό το δίμηνο είναι σχετικά λίγες.Κυριότερες από αυτές είναι:

Φθινοπωρινή Κουμαριά:

Ένα σπουδαίο μελισσοκομικό φυτό.Στη χώρα μας συναντώνται δύο είδη η Kουμαριά {(Arbutus unedo)  η φθινοπωρινή} και η Aγριοκουμαριά ή Eλαφοκουμαριά (Arbutus andrachne) η Ανοιξιάτικη.
Tο όνομα Kουμαριά προέρχεται από το αρχαίο Kόμαρος.
Η Kουμαριά (Arbutus unedo) είναι θάμνος με στενά γυαλιστερά φύλλα, που έχει ύψος 2-3 μέτρα, αλλά σπάνια μερικά  μπορεί να φθάσουν και τα 12 μέτρα.
Tο δεύτερο είδος η Aγριοκουμαριά ή Eλαφοκουμαριά γίνεται αρκετά ψηλός θάμνος με αραιά κλαριά και φύλλα κάπως φαρδύτερα. O κορμός του είναι λείος και έχει χρώμα κοκκινωπό.
Δείχνουν προτίμηση στα μη ασβεστούχα, όξινα εδάφη. Tα κούμαρα ωριμάζουν ένα περίπου χρόνο μετά την ανθοφορία τους. Έτσι μπορούμε να δούμε πάνω στο δέντρο την ίδια στιγμή καρπούς αλλά και λουλούδια.
Oι κουμαριές είναι φυτά που αντέχουν στις πυρκαγιές. Mετά τη φωτιά πετούν αμέσως νέα άφθονα βλαστάρια κι έτσι προστατεύονται τα εδάφη από τη διάβρωση της βροχής.
Το μέλι αν και πικρό βοηθάει στη μείωση της χοληστερίνης.Τα φύλλα της Κουμαριάς, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις φλεγμονές του εντέρου, των νεφρών και της ουροδόχου κύστης.

Βράζουμε δυο γραμμάρια φύλλα σε 100 ml νερού. Δύο- τρία φλυτζάνια την ημέρα, βοηθούν και αυξάνουν και τη διούρηση


Οξαλίδα:


Το ζιζάνιο των ελαιώνων,η ξυνίθρα ,που από το Δεκέμβριο σχηματίζει κίτρινα χαλιά στους ελαιώνες.Προσφέρει νέκταρ και γύρη σε μια κρίσιμη εποχή για τα μελίσσια.

Θεωρείται ότι έχει θετικό ρόλο στο οικοσύστημα του ελαιώνα. Έχει διαπιστωθεί πως το ζιζάνιο αυτό προστατεύει τα επικλινή εδάφη από τη διάβρωση, καθώς δημιουργεί κατά τη διάρκεια των χειμερινών βροχοπτώσεων έναν πυκνό χλοοτάπητα. Μετά το τέλος του χειμώνα, μάλιστα, όταν σταματούν οι βροχές, η οξαλίδα, σταδιακά ξεραίνεται, παύοντας έτσι να «ανταγωνίζεται» με τα ελαιόδεντρα για την απορρόφηση της υγρασίας από το έδαφος.

Δεντρολίβανο:


Το δενδρολίβανο είναι ένα αειθαλές, θαμνώδες αρωματικό φυτό που αυξάνεται σε ύψος από 1 έως 2 m, με μια μοναδική χαμηλού τόνου αρωματική οσμή καμφοράς. Το δενδρολίβανο είναι ένα ανθεκτικό, εύκρατο φυτό που αντέχει τον παγετό. Αναπτύσσεται καλά σε θερμοκρασίες ημέρας  20-25 oC και είναι πολύ ευπροσάρμοστο. Μπορεί να καλλιεργηθεί σε όλες τις περιφέρειες της Ελλάδας.Το δενδρολίβανο είναι άριστο χειμωνιάτικο μελισσοκομικό φυτό πολύ ανθεκτικό στις δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Η ένταση της ανθοφορίας του δενδρολίβανου παρουσιάζει δύο κορυφώσεις, μία το Νοέμβριο και μία τον Απρίλιο.Βέβαια ανθοφορία του Απριλίου είναι διπλάσια σε ένταση και μπορεί να μας δώσει 20 έως 40 κιλά ανά στρέμμα μέλι με χρώμα χρυσοκίτρινο, καλή και ευχάριστη γεύση αλλά και χαρακτηριστικό άρωμα.

Πολύκομπος:


Οι μέλισσες βρίσκουν στον πολύκομπο την απαραίτητη για την εκτροφή του γόνου γύρη όλους τους μήνες του φθινοπώρου και τον Δεκέμβριο, με αποτέλεσμα ο πολύκομπος μαζί με το φθινοπωρινό ρείκι και την κουμαριά, να είναι οι τελευταίες σημαντικές πηγές γύρης πριν από την ερχόμενη άνοιξη και ως εκ τούτου η χρησιμότητά του είναι μεγάλη. Το μέλι που παράγεται από τον πολύκομπο είναι το πλουσιότερο σε ένζυμα ελληνικό μέλι, έχει έντονη οσμή μαύρο χρώμα και κρυσταλλώνει πολύ γρήγορα  (20 μέρες μετά τον τρύγο).

Θεραπευτικές ιδιότητες: Έχει ευεργετική επίδραση στο ουροποιητικό σύστημα και για αυτό ενδείκνυται, στις καταστάσεις κυστίτιδας, ουρηθρίτιδα, τις παθήσεις και φλεγμονές των νεφρών, στη φλεγμονή του προστάτη, στην κατακράτηση υγρών και τις χρόνιες παθήσεις των ποδιών. Θεωρείται από τα καλύτερα βότανα για τη θεραπεία των ρευματικών αρθριτικών.

Το πεύκο του Δεκεμβρίου:


Είναι το πεύκο του 40ημέρου με μελιτοεκκρίσεις του Δεκεμβρίου κατά το πλείστον.
ΞΕΧΕΙΜΩΝΙΑΣΜΑ ΣΤΟ ΠΕΥΚΟ

Πολλοί μελισσοκόμοι ιδιαίτερα μεταφέρθηκαν στο πεύκο αργά το φθινόπωρο προτιμούν να αφήσουν τα μελίσσια τους και το Δεκέμβριο στα πευκοδάση. Η πρακτική αυτή έχει το πλεονέκτημα της μικρής κατανάλωσης των αποθεμάτων του μελιού και αρκετές φορέςτην αύξηση τους, αφού οι μελιττοεκκρίσεις του «εργάτη» μετά από τη μικρή διακοπή του Νοεμβρίου ξαναρχίζουν στις αρχές Δεκεμβρίου. Το μειονέκτημα όμως είναι η καθυστέρηση των μελισσιών στην εκτροφή του γόνου αφού στις περισσότερες περιοχές των πευκοδασών απουσιάζουν γυρεοφόρα φυτά, όπως το φθινοπωρινό ρείκι και η κουμαριά, τα οποία αυτή την εποχή σε άλλες περιοχές με το νέκταρ και τη γύρη που προσφέρουν στις μέλισσες, συντελούν στην διατήρηση από τα μελίσσια ικανής έκτασης γόνου για την ανανέωση του πληθυσμού και την αντικατάσταση των χειμερινών απωλειών του σμήνους. Επίσης το Δεκέμβριο παραμένουν στα πευκοδάση, όσοι από τους επαγγελματίες μελισσοκόμους της Βόρειας Ελλάδος σκοπεύουν να μεταφερθούν λίγο πριν ή αμέσως μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς σε πρώιμες περιοχές της Νότιας Πελοποννήσου.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου